Joos69 - Stoppen met roken dagboek

Zojuist mijn voorlopig laatste sigaret uitgemaakt, waarom voorlopig hoor ik mensen bijna denken.

Nou het is zo dat als ik moet stoppen met roken en het absoluut niet meer mag dat het me dan dus niet lukt, ik heb besloten om het dit keer anders aan te pakken.

Dus zojuist mijn voorlopig laatse sigaretje uitgemaakt, was het extreem lekker? neuh, was het vies? nee ook niet het was gewoon, een ritueel een handeling een alledaags ding iets wat bij mij hoort of hoorde, nu gebied de eerlijkheid mij wel te zeggen dat ik hem tot de laatste leeg heb gerookt, want een aangebroken pakje hier te hebben liggen is niks voor mij, ik heb dus voor mijzelf ook niets meer in huis, maar ik weet dat ik zo even naar de winkel kan gaan om nieuwe te halen en dat geeft me dan weer een geruststellend gevoel, niet dat ik het van plan ben, nee zeker niet, maar ik weet dat het kan, ik ga straks ook voor het eerst naar mijn werk zonder sigaretten en dat vind ik wel een gek idee, het is zo gewoon hup brood mee, medicijnen en? juist ja mijn sigaretten. Maar nu dus voor de eerste keer niet, wat me wel gelijk bij een dillema brengt, ga ik straks naar het rokershok waar al mijn vrienden staan? of blijf ik keurig in de kantine, en ga ik daar een boekje lezen of zoiets?  Hhmm dat is een goeie vraag, ik weet dat iedereen van de mensen die ik ken en rookt, gezellige mensen zijn, en iedereen die niet rookt dan? zijn die per definitie ongezellig? ik weet het niet, als ik ze in de kantine zie zitten soms dan denk ik dat eerlijk gezegd wel eens, ieder voor zich, ik zie daar echt niet 5 man samen aan één tafel slap zitten ouwehoeren. Misschien is het mijn schone taak om daar eens verandering in te brengen.

Weet je op het werk zal ik mijn voorlopig laatste sigaretje nog niet zo missen, daar ben ik toch druk en heb ik korte pauze's, maar vanavond als ik weer thuis ben zal het wel even iets anders zijn ben ik bang voor, gelukkig ben ik pas om half 8 thuis, dus is de avond voor mij niet zo heeeel lang, maar toch, ik heb nog wel een partner die rookt, en ook al heeft hij gezegd dat hij er rekening mee zal houden, hij rookt wel, buiten roken hebben we besproken maar dat is voor hem geen optie, hij vindt dat het ook zijn huis is en datg hij recht heeft om daar te roken als hij dat wil. Koppig? Eigenwijs? en Egoistisch? welnee hoe kom je daar nou bij.

Maar goed voorlopig heb ik dus na een langet tijd toch weer gerookt te hebben, om 06.45 mijn voorlopig laatste sigaretje uitgedrukt.

Tjonge jonge wat heb ik liggen zweten vannacht niet normaal meer, ik zou bijna mijn bed uitdrijven. Maar dat is denk ik dan...... eigen schuld dikke bult......had ik maar niet weer moeten gaan roken. Nu zit ik opnieuw met afkickverschijnselen en kan dus iedereen aanraden om niet meer met roken te beginnen of je moet die ontwenningsverschijnselen leuk vinden.

Vergeleken met de vorige keer zijn de verschijnselen ook veel heviger en dat valt me toch vies tegen. Ik had niet verwacht dat ik na 2 dagen roken weer zo verslaafd zou zijn, Ik dacht.... okee ik heb gerookt maar nu stop ik weer, dat doe ik wel even......nou mooi niet dus, roken spookt de hele dag door mijn hoofd en ik moet echt alle mogelijke moeite doen om niet te roken.

 Elke dag denk ik bij mezelf, als ik deze dag maar door ben......dan wordt het vast gemakkelijker. En dat probeer ik maar vast te houden, als ik dan weer een dag niet gerookt heb ben ik supertrots, misschien nog wel meer als bij mijn vorige stoppoging, omdat het toen allemaal zo gemakkelijk ging de eerste dagen.

Vandaag gaat het me ook weer lukken heb ik me voorgenomen, ik leef van dag tot dag en dat gaat redelijk, als je m'n stemmingswisselingen, en gebrek aan concetratie niet meerekend haha. Ik loop als een dolle stier door het huis heen.....en kan m'n gedachten maar moeilijk ergens bij houden. Dus loop ik met de strijkbout in mijn hand naar het aanrecht, om hem te vullen....en kom ik ineens weer bij terwijl ik de badkamer aan het soppen ben. Voor het strijken moet ik dus vandaag een nieuwe poging ondernemen.

Ach gelukkig kan ik er zelf nog wel om lachen, en zie de humor van bepaalde dingen nog wel in.  Nog even over mijn vorige bericht.......ik kreeg van jullie allemaal zulke lieve reacties dat ik alleen daarom al vastbesloten ben om vol te houden. En ik kreeg prive ook een aantal tips.....en daar heb ik wel even over na moeten denken maar ik ben tot de conclusie gekomen dat jullie gelijk hebben, en ga dat thuis dus ook zeker in de groep gooien. Opvallens trouwens dat meer mensen dezelfde opvatting hadden...jullie hebben me de ogen wel geopend nog bedankt daarvoor.

P.S ik vind het wel grappig, de vorige keer ben ik op 28 spetember gestopt en nu op 28 oktober........en op presies hetzelfde tijdstip.

Ik ben voor gaas gegaan.......dom dom dom, ik weet het maar ik kon de verleiding niet weerstaan. Ik heb er geen enkel excuus voor, geen spanning geen stress of wat dan ook. Ik heb gewoon gerookt.

Ik voel me een enorme slapjanus, en weet best wel dat ik fout bezig ben geweest de afgelopen dagen, bij iedere sigaret die ik opstak voelde ik me een verader en hield ik mezelf voor de gek dat ik het ook mecht lekker vond.

Maar ik ga gewoon weer stoppen, zometeen om 3 uur is het uit met de pret, want zo zie ik het toch nog. Ik moet leren dat de sigareten NIET prettig zijn, en ik weet het natuurlijk ook wel, maar zo voelt het nog niet.

Ik geef de moed niet op en begin gewoon weer overnieuw.

Vandaag begonnen met 1 tablet zyban bij de lunch zodat ik er toch de hele dag een beetje profijt van heb, tot nu toe gaat dat goed. Marco is nu thuis en zijn shag dus ook en dat vind ik nog wel moeilijk, ik probeer er niet te veel op te letten, maar automatisch wordt mijn blik daar toch naar toe getrokken, net als naar Marco als hij staat te roken.

Gek toch hoe je hersenen en vooral ook het duiveltje je dan kunnen bedonderen, alles zegt dat het niet zo'n ramp is om te roken, terwijl ik heus wel beter weet. Ik wil ook helemaal niet meer roken, ach het is allemaal zo verwarrend en dubbel ik word gewoon niet goed van mezelf.

Ik slaap wel weer als een roosje en kan s'ochtends maar moeilijk mijn bed uitkomen. Ook lijkt het wel alsof alle fut uit mijn lijf verdwenen is, en er komt maar weinig uit mijn handen de laatste week

Tjeee, jongens wat loop ik toch te klagen, ja oke ik ben moe en niet vooruit te branden, en ik ben nogal in de war, so what? Waar maak ik me druk om? dat zal allemaal vast wel weer goed komen, en binnenkort ben ik weer aan het rennen en aan het springen, en heb ik ze alle 10 weer op een rijtje.

Ik moet mezelf ook eens wat tijd geven, ik wil te veel en te snel, en dat gaat nou eenmaal niet zo, tenminste niet bij mij. Ik verwachte dat als ik zou stoppen met roken dat ik me dan binnen no time goed zou voelen, dat alles gewoon door zou gaan alleen dan zonder roken.

Ik voel me net een puber wiens lijf aan het veranderen is, en die ook nog eens last heeft van stemmings wisselingen, of zou ik het de overgang moeten noemen? neehh zo oud voel ik me nog niet, ach het maakt ook niet uit hoe ik het noem, ik heb er last van, en dat moet ik maar even accepteren.

Verder wel een goede dag gehad hoor, samen boodschappen gedaan, samen in huis geklungeld en verder heerlijk samen tegen elkaar aan op de bank gezeten, ik met een boek (stoppen met roken) en Marco was t.v aan het kijken.  We hebben heerlijk gegeten en Marco heeft afgewassen terwijl ik toe mocht kijken, ook leuk.

Morgen wordt het vast weer een mooie dag.

 P.S ik schrijf wel dat ik ze binnenkort weer alle 10 op een rijtje heb, maar eigenlijk geloof ik dat zelf niet haha.

Het was vandaag een mooie dag. Toen ik vanmorgen mijn bed uitkwam scheen de zon en was de lucht lichtblauw. Ik heb de ochtend heerlijk samen met Marco doorgebracht, en we zijn nog steeds verliefd op elkaar. Vanmiddag ben ik naad de kapper geweest, en heb een nieuw jurkje gekocht met een paar prachtige laarzen eronder.

Het was een mooie dag. Vanmiddag naar de markt geweest en daar heerlijke verse bloemen gekocht, een paar lekkere kaasjes en nog een visje voor bij het avond eten. Daarna naar mijn moeder geweest waar mijn oudste zus ook was en samen thee gedronken en hondereduit gekletst.

Het was een mooie dag. De laatste dag van de werkweek, vannacht komt Marco thuis uit zijn werk, dan word ik wakker en praten we samen nog een half uurtje, dan duiken we samen ons bed weer in, en dicht tegen elkaar aan slapen we nog een paar uurtjes.

Het was een mooie dag. Mensen hier worden niet gek van me, maar leven juist met me mee. Ik heb de hele dag met een lach op mijn gezicht gelopen, genoten van mijn huis, de katjes en het visje bij het eten. Het mooiste is dat ik niet gerookt heb, en morgen ga ik dat weer proberen. Ja het was een mooie dag.